ಮುಂಗುರಳ ಸರಿಸಿ
ನಾಚಿ ನಸು ನಕ್ಕಳು
ಅವಳು
ನಗಮೊಗದವಳು
ತಂಗಾಳಿ ಬಂದಾಗ
ಒಮ್ಮೆ ಕಣ್ಮುಚ್ಚಿ
ಕೆನ್ನೆಯ ಸವರಿ
ಬೆವರ ಒರೆಸಿಕೊಂಡಳು
ಮುಖದಲ್ಲಿ ಚಂದ್ರಕಾಂತಿ
ಶ್ವೇತವರ್ಣ, ಕೆಂದುಟಿ
ಮೃದು ಮಾತು
ಮಿತ ಭಾಷಿ ಅವಳು
ಕಲ್ಪನೆಯ ಸುಂದರಿ ನೋಡಿದ
'ಆ ಕ್ಷಣ' ಕಂಡು
ಬಹುದಿನದ ಕನಸು
ಸಾಕಾರಗೊಂಡು
ಮನತುಂಬಿ ಬಂತು
ಸವಿ ಸ್ವಪ್ನಗಳು
ದಡ ಸೇರಿತ್ತು
ಅವಳ ನೋಡುತ್ತ
ಕಾಲ ಓಡುತ್ತಿತ್ತು
ಮಾತನಾಡುತ್ತ..
ಅವಳು, ನನ್ನವಳು
ನಗುಮೊಗದವಳು!
ವಿಷ್ಣು ಹೆಗಡೆ, ಕುಮಟಾ
